Rene de Baaij

Leiderschap, waarom is het zó belangrijk?

Wist je dat er meer dan 40.000 actuele boektitels zijn die over leiderschap gaan? En als je googelt er alleen in het Nederlands al meer dan 5 miljoen hits zijn (in het Engels zélfs bijna 3 miljard). Blijkbaar is leiderschap iets wat ons serieus bezig houdt. Ik ga hier dus ook niet proberen uit te leggen wát het is. Ook kom ik niet met een nieuw model, dat al onze vragen over leiderschap oplost. Waar wil ik het dan wel over hebben?

Waarom is dat leiderschap zó belangrijk?!

Een belangrijk deel van ons leven brengen we door op ons werk. Of je nu werkt voor een ‘baas’. Zelf die baas bent. Of zelfstandig bent. Een heel groot deel van je tijd gaat op aan werken. Hoewel we er graag over klagen en zeuren, doen we het ook met veel plezier. Omdat we ons graag nuttig voelen en ons graag nuttig maken sámen met anderen mensen.

Dit is geen nieuwe uitvinding; het is een oeroud instinct.

Dat weten én voelen we al sinds we als groep jagers en verzamelaars achter ons eten aan zaten. De mens is alleen in staat te overleven in groepsverband. Een beetje aap rukt zonder moeite onze ledematen van ons lijf. En tegen de klauwen van een beer zijn we niet opgewassen. Samenwerken dus. Samenwerken is iets waar we bijzonder goed in zijn en waar we zeer geschikt voor zijn. Samenwerken betekent ook organiseren. Blijven de jagers in hun grot kibbelend als kleuters rond het kampvuur zitten? Dan loopt het slecht af.

Er moet iemand zijn, die opstaat en zegt: ‘Ik zie een mooie toekomst voor me. Eén waarin we meer te eten hebben. Onze kinderen kunnen opgroeien en waar we samen veilig zijn.’ De prehistorische muurschilderingen over de hele wereld getuigen hiervan. Deze mensen zorgen voor verbinding in de groep. Vertrouwen in elkaar én de toekomst. Zij zorgen ervoor dat we ons vakmanschap als jagers en verzamelaars steeds verder ontwikkelen: Nee, die kuil moet wat dieper en laten we eens een scherpe punt aan onze stokken maken!

Elke succesvolle groep had zo iemand!

Iemand die ons richting geeft. Duiding geeft. Ons laat weten en voelen dat we ertoe doen. Dat samen iets bereiken belangrijk is. Het geeft ons het idee dat we onderdeel van een groter geheel zijn. Dat onze individuele bijdrage ertoe doet om als groep te overleven. Dit fenomeen noemen we leiderschap. En mensen die deze rol vervullen in onze hedendaagse groepen zijn onze leiders.

Nog steeds zijn er mensen, die roepen dat we werken voor ons geld. Misschien op de eerste dag van de maand. Maar de rest van de maand werken we, omdat we samen met anderen iets moois willen neerzetten. Iets wat ertoe doet. Iets waarvan we weten dat het helpt om de komende jaren nog aan het werk te zijn. Bestaanszekerheid. Een bijdrage leveren aan de toekomst. Onderdeel uitmaken van een groep. Het is de essentie van wie wij zijn. Van ons bestaan als mens. Daarom is werk ook zo belangrijk: Het meedoen en gezien worden, de waardering en het respect. Mag ik er zijn, hoor ik erbij, doe ik ertoe. Als het hierover gaat, zijn wij nog steeds jagers in de grot…

Dus managers, directeuren en bestuurders…

Ben je een groot deel van dag bezig met spreadsheets en e-mails? Denk dan eens na over jouw rol en waar je druk mee bent. Hoe zorg jij ervoor, dat jijzelf én je managers oog houden voor het instinct van de oermens? Hoeveel tijd brengen jij en je management nou echt door met mensen in de organisatie? En is er dan een gesprek over hoe mensen in de wedstrijd zitten? Hoe zorg je voor verbinding, vertrouwen en vakmanschap? En ja, ik weet het: Het is simpel gezegd, maar niet zo eenvoudig.

Het belang van leiderschap is onverminderd belangrijk. Mensen werken langer, arbeidskrachten zijn schaars en innovatie is noodzakelijk om een toekomst te hebben. Niet de grootste, of sterkste maar de meest communicatieve en verbindende leider gaat het redden. Combineer dat met goed vakmanschap en uw organisatie kan de toekomst aan.

Wil je als leider eens een goed gesprek bij het kampvuur?

Om na te denken over wat jouw muurschildering zou zijn. Laat het dan weten. We zijn er graag voor je. Uiteindelijk moeten we het toch samen doen!

Teaming als organisatiestrategie

28 november: Inspiratiemiddag Teaming als organisatiestrategie

Event door Leerplatform Groeien in Samensturing

De vierde en laatste inspiratiemiddag van 2019. Speciaal voor managers, directeuren en professionals die (samen) werk willen maken van teaming. We verkennen wat teaming is, wat er gebeurt als je teaming centraal stelt in je aanpak en hoe je een krachtige teaming-cultuur ontwikkelt.

Wat is teaming? Teaming is wat mensen 'als vanzelf' gaan doen als ze samen voor een uitdaging geplaatst worden. Koppen bij elkaar steken en uitvinden wat wijsheid is om te doen, krachten bundelen in de uitvoering daarvan, lering trekken uit de resultaten en prompt de volgende uitdaging bij de kop pakken.

Teaming. Wij mensen hebben het vermogen om dat telkens weer te doen, zelfs al wil het nog niet erg lukken! Een boeiend gegeven!

Waarom teaming? Teaming is in de meeste organisaties een kritische succesfactor. We zien dat o.a. terug in de ruime aandacht voor agile werken, zelforganiserende teams en netwerk-samenwerking. Het is veelal de enige manier waarop we in teams, in projecten maar ook dwars door organisatorische grenzen heen, zaken voor elkaar te krijgen. Waarmee we problemen oplossen, processen verbeteren of innovaties weten te realiseren. Ook het leidinggeven hieraan is steeds meer een zaak van 'teamen'.

Stel nu eens, dat een manager maar één opdracht heeft: het arrangeren en orchestreren van teaming. Snijdt dat hout? Wat zou dat dan concreet inhouden? Wat zijn je aanknopingspunten? Hoe help je je medewerkers om daar samen steeds beter in te worden? Wat levert dat op?

Tijdens de inspiratiemiddag pakken we deze vragen bij de kop. En leggen we onze visie voor: teaming leer je door doen, maar dat teamleren kan niet zonder heel rake reflecties op hoe dat gaat. We delen onze ervaringen hiermee uit onze eigen teamreflectie-praktijk.

De middag wordt aangeboden door BC4U Groupware en verzorgd door dr.ir. Lieke Sluis-Hoogerwerf in samenwerking met René de Baaij en enkele van onze klanten.

Tijd: start om 14.00 uur en borrel rond 17.00 uur. Locatie: De Soester Duinen, te Soest. Aan deze bijeenkomst zijn geen kosten verbonden. Graag wel even aanmelden. Het aantal plaatsen is beperkt.

Onverwachte resultaten

De huidige professionele context verlangt dat mensen zelfbewust, communicatief, proactief en probleemoplossend zijn. We verwachten eigenaarschap, ondernemerschap en leiderschap in een omgeving die complex, ambigue en dynamisch is.

We richten effectieve processen, systemen, procedures, scorekaarten en rapportages in. En gaan uit van een proactieve zelfstandige medewerker. Maar is die medewerker wel in staat om het verschil te maken, om zelfsturend te werken, om dubbelzinnige regels en opdrachten te verwerken?

Een tegenovergestelde reactie in het denken en doen van de mensen is het gevolg. We volgen gebaande paden, verschuilen ons achter regels, en wijzen naar anderen als het misgaat. Dit zijn de symptomen van het onvermogen om gezamenlijk vernieuwend te denken en handelen. We leren niet van de situatie, maar stagneren in de situatie. Druk en coaching van boven werkt nauwelijks of heeft zelfs een averechts effect.

Dan vraag je jezelf, hoe ga ik daarmee om? Hoe communiceer ik? Hoe realiseer ik samenwerking? Hoe geef ik mijn leiderschap vorm? Wat te doen met houding en gedrag? Wat is de heersende cultuur en kan k daar wat mee?

Ervaringen uit het verleden hebben geleid tot gestolde verhoudingen, routinematige gedragspatronen en een mind-set die het onderzoeken, leren en uiteindelijk verbeteren en vernieuwen in de weg kan staan. Als we dus bepaalde situaties gezamenlijke aan willen gaan dan moeten we weer leren om met elkaar in gesprek te gaan. Op een zorgvuldige, constructieve wijze, met respect en aandacht.

Dan blijken we in een proces zowel de harde feiten te kunnen combineren met de belevingen van mensen. Van daaruit kijken we nog verder; we kijken van binnen naar buiten, en van buiten naar binnen, en we vergelijken dit met relevante data.

Door intensief samen te werken, vanuit meerder perspectieven, en met gebruik van een goed groepsproces en vraagtechniek ontstaat er een lerende omgeving die na verloop van tijd als normaal wordt ervaren. Van stagnatie naar leren. Van stilstand naar vernieuwing.

Als verantwoordelijke bestuurder, manager en leidinggevende is dit een essentiële en existentiële opgave. Ga die niet alleen aan. Wij zijn er om u verder te brengen dan wat u zelf voor mogelijk acht.


unexpected outcomes

The current professional context expects that people are self-aware, communicative, pro-active and problem-solving. We want to see ownership, entrepreneurship, and leadership in an environment that complex, ambiguous and dynamic.

We implement effective processes, systems, procedures, scorecards and reporting. And expect to see a pro-active independent employee. But are these employees capable to make a difference, to work in a self-managed way, to process ambiguous rules and assignments.

The re-action is to do and think precisely that what is not expected. We stick to the old routines, hide behind rules and regulations, end point fingers to others when things go wrong. These are symptoms of the incapability to collectively renew our mental and behavioral patterns. We do not learn from the new situation, but we stick to the old one. Pressure and coaching form the top does not make a difference or even makes things worse.

Experiences form the past have resulted in inflexible relationships and attitudes. Routine based behavioral patterns. And a mind-set that limits or even blocks improvement or renewal. If we want to address certain situations than we need to learn how to communicate with each other. A careful, respectful and constructive dialogue

In this dialogue we are able to connect hard facts with the beliefs and sense-making of people. And we look outside the box. Inside out, outside in and compare this with relevant data.

By close cooperation, using multiple perspectives, end the application of groupwork and communication techniques we are able to create a learning environment. An environment that will be considered as normal after a while. From stagnation to learning. From standing still to innovations.

We are ready to make this happen with you.

Why we need Action Learning in Export Development

We are finding today another week at the Nigerian Export Promotion Council in Abuja, Nigeria. We worked together with the NEPC Officials and officials of potential exporters on the basic skills of export management.

Asking for feedback they made it clear to us that the interactive nature of our approach combined with the assignments were they tackled their own business issues were valued as most important. The export business issues were addressed in workgroups of NEPC and Company professionals. This group work was considered as essential in the learning process.

Also the group stated that the change of mind set was the most important benefit of the week. They had a lot of passive knowledge already. But the interactive and action learning approach forced them to apply this knowledge and also to search for new answers to old questions.

The assignments given to the groups were they work together between the seminar weeks were also considered as essential. This way people who would normally not meet and discuss relevant issues together were forced to find answers together.

It was a great week, and we will be back. And continue with our action learning approach.

The NEPC program is an initiative of the Dutch Embassy in Nigeria, program management by CBI/RVO, implementation by Jim Fitzpatrick and Rene de Baaij.

Over tegengif, woede en droefheid.

Om de woede en droefheid, die zich onvermijdelijk ontwikkelt in organisaties, te verwerken is een dialoog nodig die zich richt op de kracht en positiviteit die mensen eigen is.

Structuren, processen, routines worden geregeld (her)ingericht. Dat gaat met behulp van de technologie snel en efficiënt. Vaak op basis van de vooraf geconfigureerde systemen en processen met behulp van slimme experts. "Ons, als wij in de organisatie", vaak verbijsterd en onmachtig achterlatend.
Dit alles ervaren we als overweldigend en intimiderend. Niet dat we dit laten zien. We werken loyaal mee, dragen op verzoek bij, en prediken het nieuwe evangelie. Maar de verwerking gaat trager. Onze logica’s in woord, beeld en handeling zijn nog niet aangepast. We ervaren onvermogen, voelen frustratie, en ontwikkelen een verlangen naar toen alles nog ”zoals vroeger” was. Uiteindelijk veroorzaakt dit wrijving en spanning. Zichtbaar in subversief gedrag, in onuitgesproken wantrouwen, in roddel en achterklap.
Dit worden collectieve emoties die zich nestelen in het collectieve geheugen en gedrag van een organisatie. Totdat we het normaal vinden om elkaar niet te vertrouwen. Het gewoon vinden om over elkaar kwaad te spreken. Het gebruikelijk vinden om te manipuleren en marchanderen. Ook als dit overigens normaal menselijk gedrag zover gaat dat het niet meer bijdraagt aan het functioneren van de organisatie. Als de smeerolie van het informele, het gif wordt in ons systeem. En daarmee het gif in ons eigen werkzame bestaan.
Het absorberen en verwerken van dit gif kan of moet zelfs een rol zijn van de leiders in de organisatie. Helaas is het tegendeel ook waar, dan geven zij zelf bedoeld of onbedoeld voeding aan de onderstroom van droefheid en woede.
Maar er is meer mogelijk. Door het gesprek terug te brengen in de organisatie kunnen we op zoek gaan naar datgene wat ons hindert en wat ons weer energie geeft. Kunnen we onze logica's onderzoeken en die laten aansluiten op de processen en structuren die reeds aangelegd zijn. Kunnen we tegenstellingen overbruggen, mensen samen brengen en verbindingen creëeren. Alles wat we reeds gebruikten om giftig te zijn gebruiken we nu om te ontgiften. We roddelen tot we zien wat ons helpt en niet helpt. Benoemen ons wantrouwen om vertrouwen te ontwikkelen. En onderzoeken ons gedrag om ondermijnende elementen om te zetten in informele effectiviteit.
Dit is niet iets wat vanzelf gaat. Dit verlangt inzet, uithoudingsvermogen, respect voor betrokkenen en positiviteit. Leiderschap om de balans tussen de harde realiteit in onze processen en systemen in balans te brengen met de zachte en weerbarstige realiteit in ons denken en doen. Samen leren begint met een goed gesprek. Samen leren is tegengif.
Rene de Baaij

Show more posts

Cookies we use are just there for basic web reading functionality. We do not use analytic or tracking cookies. We do not collect any user information and/or share user information to third parties.

De door ons gebruikte cookies ondersteunen enkel de functionaliteit van onze website. We gebruiken geen cookies voor analyse of het volgen van de gebruiker. We verzamelen geen gebruikersinformatie en/of delen informatie met derden.