Leiderschap – Cultuur – Organisatie

DBVP beweegt zich precies daar waar mens, organisatie en sociaal-technologisch systeem elkaar raken. Waar strategie, structuur en dashboards elkaar treffen, ontstaat makkelijk de illusie dat sturen vooral draait om de juiste knoppen en de juiste taal. Maar organisaties zijn levende systemen. Wat zichtbaar is in plannen, KPI’s, governance en processen, wordt voortdurend meegevormd door wat onder de oppervlakte speelt: angst en ambitie, loyaliteit en macht, hoop en schaamte. Als je die onderstroom niet meeneemt, blijft verandering al snel cosmetisch: logisch op papier, onwerkbaar in de praktijk.

Daarom zoeken wij geen snelle fix, maar transformatie van binnenuit. Niet als slogan, maar als werkvorm—in leiderschap, cultuur, teams en professionaliteit. We kijken psychodynamisch én systemisch: we nemen de innerlijke logica serieus (verdediging, projecties, overdracht, loyaliteiten) én we lezen gedrag altijd in relatie tot het geheel (rol en mandaat, historie, krachtenveld, governance en toezicht). We interveniëren midden in het echte werk—daar waar het spannend wordt, waar patronen zich herhalen, waar gesprekken worden vermeden of escaleren, en waar besluitvorming stolt. Juist daar kan iets verschuiven: van reactief naar bewust, van controle naar eigenaarschap, van gedoe naar volwassen samenwerking.

In datzelfde krachtenveld krijgt AI een plek die je niet kunt wegzetten als “gereedschap”. HUMAN–AI is voor ons geen los thema, maar een lens die overal doorheen loopt. Data en AI bepalen steeds vaker wie wat ziet, wie wat mag weten, wie beslist, en wat als “logisch” of “waar” voelt. Technologie draagt dus ook macht, normen en blinde vlekken. AI versterkt wat al aanwezig is: scherpte én schijnzekerheid, snelheid én verarming, inclusie én uitsluiting. Wie AI toevoegt zonder de onderstroom te lezen, stapelt rationaliteit op oude spanningen; wie het wél meeneemt, kan technologie inzetten als spiegel én versneller van volwassen keuzes.

Onze interventies volgen één beweging: kijken, duiden, kiezen, oefenen. We beginnen met kijken—diepte-interviews, observaties van cruciale overleggen, analyse van het krachtenveld en het digitale landschap, casuïstiek waar het echt schuurt. Daarna duiden we: we formuleren hypotheses over patronen, onderstroom en systemische logica, inclusief de rol van technologie, en spiegelen die terug als uitnodiging om preciezer te worden. Van daaruit ontstaat keuze: welke beweging is nú nodig, en waar begint die—bij governance, bij het leiderschapscollectief, bij sleutelteams, of in het primaire proces? Tot slot oefenen we, altijd in de praktijk: werkconferenties rond echte dilemma’s, leiderschapslabs waarin de groep zelf materiaal is, teamsessies op concrete conflicten en doorbraken, korte leerloops na spannende momenten, en sessies waarin we samen “onder de motorkap” van systemen en AI kijken.

Onze positie is helder: gids, spiegel en tegenspreker. We brengen taal, structuur, scherpte en bedding—en we stellen vragen die niet altijd comfortabel zijn. Het eigenaarschap blijft waar het hoort: bij de organisatie, de leiders, de teams en de mensen zelf. Transformatie van binnenuit laat zich niet uitrollen; ze vraagt om de moed om jezelf en je systeem onder ogen te zien, juist wanneer technologie uitnodigt tot versnellen en verdoven.

Dat is de kern van DBVP: samen vertragen op de juiste plekken, zodat mens, organisatie en AI in een volgende, meer volwassen ordening kunnen komen—met minder ruis, meer volwassenheid, en sturing die past bij bedoeling én verantwoordelijkheid.

In mijn werk met DBVP beweeg ik soepel tussen rollen, afhankelijk van de vraag, de ontwikkelfase en het spanningsveld waarin een organisatie zit. De kern is steeds dezelfde: psychodynamisch en systemisch kijken, in een wereld waarin AI en technologie volwaardig meespelen.

Welke rol ik ook inneem, één ding blijft constant: ik sta naast je, niet erboven—als spiegel, gids, tegenspreker en soms als programmatisch anker. Altijd met hetzelfde doel: transformatie van binnenuit, in jouw leiderschap, in de organisatie én in de manier waarop je met technologie samenleeft en samenwerkt.

Soms werk ik als adviseur en analist, dicht op bestuur, directie of RvT/RvC. Dan onderzoek ik wat er werkelijk gaande is: niet alleen wat er gezegd wordt, maar juist ook wat wordt vermeden. Ik verbind structuur, rollen en besluitvorming met het data- en AI-landschap én met de onderstroom van loyaliteit, angst, trots en macht. De uitkomst is een scherpe diagnose, zo teruggegeven dat het gesprek opent in plaats van dichtklapt.

In andere trajecten ben ik raadgever of executive coach voor één of enkele sleutelpersonen. Dan raken coaching en counseling elkaar: we werken aan innerlijke ordening (biografie, patronen, morele vragen) én aan concrete situaties van vandaag en morgen. Ik ben geen therapeut, maar een betrokken, scherpe gesprekspartner die helpt rol, innerlijk leiderschap en context opnieuw op elkaar af te stemmen—inclúsief de vraag: wat laat je aan systemen en AI, en waar moet jij zelf blijven kijken?

Wanneer de veranderdruk hoger is, verschuift mijn rol naar verandermanager of interventionist. Samen met het leiderschap ontwerp ik hoe de beweging kan landen: welke gesprekken waar nodig zijn, welke teams dragen, welke patronen eerst gezien moeten worden. Niet sturen op een blauwdruk, maar op een programmatische veranderlogica met ritme, leerloops, confrontatie en verankering. Ik breng structuur en samenhang; de organisatie kiest en draagt.

In grotere trajecten neem ik soms expliciet het programmamanagement op me: geen klassieke projectsturing, maar bewaken van de inhoudelijke lijn en het systemische perspectief. Ik voorkom versnippering door interventies te verbinden: leiderschap aan organisatieonderzoek, teaminterventies aan strategie, AI-projecten aan cultuur en ethiek. Zo ontstaat één verhaal: wat is nu, wat kan later, wat laten we.

Daarnaast werk ik geregeld als auditor of in een rol dicht tegen toezicht aan. Dan toets ik scherper en onafhankelijker: klopt de manier van organiseren nog bij de bedoeling? Zijn governance, cultuur en technologie in balans? Is het psychologisch veilig én data/AI-volwassen? Met mandaat om door te vragen op wat onder rapporten en presentaties ligt.

Al die rollen vallen samen in een paar heldere interventiegebieden: coaching & counseling (1-op-1 en kleine groepen), organisatieonderzoek & advies (samen scherp kijken en duiden), interventies en programmatisch veranderen (de beweging ontwerpen en begeleiden in het hart van het werk), en leiderschapsprogramma’s (waar persoonlijke ontwikkeling, systeem, cultuur, organisatievraagstukken en de plek van AI samenkomen).